დღესდღეობით სესხის აღება ჩვეულებრივი ამბავია და მოსახლეობის უმეტესობა სარგებლობს საკრედიტო პროდუქტებით (არ აქვს გადამწყვეტი მნიშვნელობა ეს იქნება უგირავნო სესხი თუ სესხი მყარი გარანტიით). სესხით მოსარგებლე ადამიანებს შორის უმეტესობა სრულყოფილად ვერ ერკვევა მის პირობებში და ვერც მისი დადებითი და უარყოფითი მხარეების ღრმა ცოდნით გამოირჩვა, რაც ხშირად  განათლების დაბალი დონითაა განპირობებული.

ანაბრის დეტალურ განმარტებას და მის სიღრმეებში ჩასვლას არ დავიწყებ  მაგრამ  მოკლედ და ცოტა უხეშად ვიტყვი რომ ანაბარი ეს არის თავისუფალი  სახსრების (ფულის) ბანკში ან ნებისმიერ სხვა საფინანსო ორგანიზაციაში შენახვა, რომელიც საანაბრე მომსახურებას გვთავაზობს. საფინანსო ორგანიზაცია ჩვენს მიერ მინდობილ ფულს იყენებს სხვადასხვა  (ძირითადად საკრედიტო) ოპერაციების  განსახორციელებლად საიდანაც ღებულობს სარგებელს და სწორედ ამიტომ ჩვენც გვიხდის მცირედ სარგებელს პროცენტის სახით.

ყველა ადამიანის ცხოვრებაში (ვინც ამ სტატიას კითხულობს) დამდგარა  მომენტი როდესაც,  ჰალსტუხის შეკვრა აუცილებელი გამხდარა  (ან საკუთარ ყელზე ან ვინმე ნათესავის ან ახლობლის ყელზე მაინც), მაგრამ აღმოუჩენია რომ ვერ ხლართავს ამ ნაჭერს ისე რომ საინტერესო მარყუჟი მიიღოს და დაუწყია ფიქრი ვინ შეიძლება იცოდეს მისი შეკვრა. დაუწყია ოჯახის წევრებიდან გადასულა მეზობლებშიც, მაგრამ უშედეგოდ.

საქართველოში არსებული ბრენდული მაღაზიების (არ აქვს გადამწყვეტი მნიშვნელობა ეს იქნება ტანსაცმელი, ფეხსაცმელი, ტექნიკა თუ ა.შ. ) ფასებიდან გამომდინარე ხშირად ჩნდება  იმავე ბრენდის საქონლის საკუთარი ძალისხმევით გამოწერის სურვილი. აღნიშნული სურვილი კი  უპირველეს ყოვლისა დაკავშირებულია ფასთან და საეჭვო ხარისხთან.